reproach
nounC1
Тарҷума ҳанӯз илова нашудааст.
Мисол
“Her voice was full of reproach.”
Худатон бигӯед
Гӯш кунед, такрор кунед ва холҳои талаффузи худро ба даст оред.
reproach
Бор карда мешавад…
A mild rebuke or criticism.
Мисолхо
Her voice was full of reproach.
Антонимҳо (1)
Машқ
Гӯш кунед, калимаро нависед ва сипас тафтиш кунед.
Суръат