กริยาช่วย: can, can, must, have to และ should

ใช้ can + base verb เพื่อแสดงความสามารถหรือถาม/ให้อนุญาต ตัวอย่าง: She can swim. (ความสามารถ) หรือ Can I open the window? (สิทธิ์)

ใช้ could + base verb สำหรับความสามารถที่ผ่านมาหรือคำขอที่สุภาพกว่านี้ ตัวอย่าง: When I was young, I could run fast. (ความสามารถที่ผ่านมา), Could you help me? (คำขอ)

ใช้ must + base verb เมื่อบางสิ่งจำเป็นหรือจำเป็นโดยผู้พูด ตัวอย่าง: You must wear a seatbelt.

ใช้ have to + base verb สำหรับภาระผูกพันทั่วไปหรือภายนอก ตัวอย่าง: I have to finish my homework.

ใช้ should + base verb เพื่อให้คำแนะนำ คำแนะนำ หรือภาระหน้าที่เล็กน้อย ตัวอย่าง: You should see a doctor.

สูตรจะเป็น: modal verb + base verb เสมอ กริยาหลักไม่เคยใช้ -s, -ed หรือ -ing ตามหลังกริยาช่วย ตัวอย่างเช่น: He can plays ไม่ถูกต้อง; พูด He can play

หลังกริยาช่วย (can, could, must, should) ให้ใช้ base verb โดยไม่มี to ใช้ to กับ have to เท่านั้น: You have to study

Must และ have to สามารถแสดงข้อผูกพันได้ทั้งคู่ Have to มักเน้นย้ำข้อกำหนดภายนอก แต่นี่เป็นแนวโน้ม ไม่ใช่กฎเกณฑ์ที่แน่นอน ในแง่ลบ mustn’t หมายถึงการห้าม ในขณะที่ don’t have to หมายถึงไม่มีความจำเป็น: You mustn’t smoke here; You don’t have to come if you are busy